HOT NEWS
จันทร์, 28 กรกฏาคม 2014
ภูมิหลังทางประวัติศาสตร์
เขียนโดย ทวีศักดิ์ ศรีศิริ   

ภูมิหลังทางประวัติศาสตร์ก่อนการตั้งเมืองกมลาไสย

       ภายหลังรัชสมัยพระเจ้าสุริยวงศา  จนกระทั่งถึงรัชสมัยพระเจ้าสิริบุญสารแห่งนครเวียงจันทร์  ซึ่งอยู่ในช่วงประมาณ  พ.ศ. 2197-2324  เป็นช่วงที่เกิดการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่  ของผู้คนทางดินแดนฝั่งซ้ายแม่น้ำของ  โดยเฉพาะผู้คนได้อพยพออกจากนครเวียงจันทร์ล้านช้างลงมาทางใต้เป็นจำนวนมาก  กลุ่มอพยพที่สำคัญได้แก่  กลุ่มเจ้าหัวคูยอดแก้ว วันโพนเสม็ด (สีดา) ได้อพยพผู้คนลงมาตามลำแม่น้ำของ  จนในที่สุดได้ตั้งหลักแหล่งอยู่ที่นครจำปาศักดิ์  อีกกลุ่มหนึ่งคือกลุ่มของ พระวอ-พระตา  ซึ่งเป็นเสนาบดีแห่งนครเวียงจันทร์  ได้อพยพผู้คนลงมาตั้งเมืองหนองบัวลุ่มภู  เมื่อถูกเวียงจันทร์  ยกกองทัพมาปราบ  จึงอพยพผู้คนมาตั้งอยู่ที่ดอนมดแดง  ก้วยแจละแม ดงอู่ผึ้ง  ภายหลังได้ตั้งเป็นเมืองอุบลราชธานี  และอีกกลุ่มคือ กลุ่มเจ้าผ้าขาว (ผู้ถือศีล นุ่งขาว ห่มขาว) เจ้าโสมพะมิตร  ซึ่งอพยพจากนครเวียงจันทร์  ด้วยสาเหตุความขัดแย้งกับพระเจ้าสิริบุญสาร (พระราษฎรบริหาร (ทอง) มปป.สมุดข่อย)

(ยังมีต่อ)